What's hot? ΚΥΠΡΙΑΚΟ· ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ· ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ· VOICE·

INFO

Μιχάλης Ιγνατίου: «Τρόικα, ο δρόμος προς την καταστροφή»

Έλλη Αυξεντίου
Μέγεθος κειμένου
Τελευταία ενημέρωση: 22.06.2015 | 08:32
Πρώτη δημοσίευση: 21.06.2015 | 10:12

«Η Ελλάδα ήταν στην εντατική και ο κ. Παπανδρέου ούτε το φάρμακο είχε, αλλά και όταν νόμιζε ότι το βρήκε στο μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ευρωπαικής Ένωσης, δεν υλοποίησε ούτε το πρόγραμμα ούτε τις υποσχέσεις του… Γι’ αυτό βρεθήκαμε μόνοι στη μέση του ωκεανού», έγραψε ο δημοσιογράφος – ερευνητής Μιχάλης Ιγνατίου στο βιβλίο του με οδηγό την αλήθεια «Τρόικα, ο δρόμος προς την καταστροφή…».

Την περασμένη Δευτέρα ο διακεκριμένος Κύπριος δημοσιογράφος βρέθηκε στην Ελλάδα για την παρουσίαση του βιβλίου του «Τρόικα, ο δρόμος προς την καταστροφή». Σε αυτό καταγράφεται η πορεία τριών πρωθυπουργών, του κ. Σημίτη, του κ. Καραμανλή και του κ. Παπανδρέου. Στάθηκαν οι μοιραίοι άνθρωποι για τη χώρα; Φωτίζονται επίσης οι πτυχές της δράσης ενός Ντομινίκ Στρος Καν πολύ διαφορετικού από ο, τι μας έχουν συνηθίσει τα σκανδαλοθηρικά τάμπλοϊντς, που πιθανότατα εφόσον είχε εισακουστεί στις αρχές της ελληνικής κρίσης, σήμερα η κατάσταση στην Ελλάδα να ήταν πολύ διαφορετική. Ωστόσο σημαντικότερο απ' όλα ήταν η χρήση ενός μεγάλου όγκου πρωτογενών πηγών και ειδικά από το ΔΝΤ.


Με τον Μιχάλη Ιγνατίου, είχα και έχω την τύχη και την τιμή να συνεργάζομαι μαζί του, τα δύο τελευταία χρόνια. Συγκεκριμένα αρθρογραφώ κάθε Κυριακή στην προσωπική του ιστοσελίδα www. mignatiou.com. Γνώριζα από πριν για την εγκυρότητα του αλλά και για την καλοσύνη του. Αυτό το διάστημα όμως είχα την ευκαιρία αλλά και την ευλογία να ανακαλύψω κι άλλα για τον αυθεντικό κύριο της δημοσιογραφίας.

Τον αληθινό αλλά και μεγάλο του έρωτα για την αλήθεια, την αγάπη του για τη λεπτομέρεια αλλά και τη σπάνια ανθρωπιά του. Ερευνά ακόμα και την τελευταία καρφίτσα που έχει πέσει στο πάτωμα και αν δεν την βρει δεν ησυχάζει. Είναι έγκριτος. Δουλεύει ακούραστα ώρες ατελείωτες, αφού πολλές φορές αναρωτήθηκα και εγώ για το πότε κοιμάται και πότε ξεκουράζεται. Σέβεται τους τηλεθεατές, τους αναγνώστες, τους συνεργάτες, τους φιλοξενούμενους, τον άνθρωπο. Δεν εξυπηρετεί κανένα συμφέρον, στριμώχνει με έγγραφα πολιτικούς και όχι μόνο και παρουσιάζει πάντα μα πάντα την αλήθεια.

Πρόσφατα ολοκλήρωσε ένα ακόμη συγγραφικό του έργο με τίτλο « Τρόικα, ο δρόμος προς την καταστροφή». Αθέατες και σκιασμένες πτυχές της αλήθειας, βλέπουν φως σε ένα πολυσέλιδο εγχειρίδιο αμεροληψίας. Πως χειρίστηκαν την τραγική κρίση του χρέους οι πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής, και Γιώργος Παπανδρέου; Τι καταγράφεται όμως, μέσα από τα έγγραφα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, του Στέητ Ντιπάρτμεντ και της Κομισιόν;

Ένα βιβλίο βασισμένο σε μία σωρεία επίσημων εγγράφων αλλά και σε συνομιλίες που πραγματοποίησε ο ίδιος ο συγγραφέας, με 139 πρόσωπα που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ή και παρασκηνιακό ρόλο στην υπαγωγή της χώρας μας στο καθεστώς του μνημονίου. Το «πάζλ» επίσης συμπληρώνουν στοιχεία, εκμυστηρεύσεις και ντοκουμέντα από «ανώνυμους» τεχνοκράτες – διαμορφωτές πολιτικών που υπήρξαν άλλοτε ευνοϊκές και άλλοτε μοιραίες για την Ελλάδα.
«Δεν έκανα την έρευνα αυτή για να κατηγορήσω ανθρώπους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για την οικονομική καταστροφή και τις συνέπειες που βιώνει ο ελληνικός λαός. Παρά το γεγονός ότι βρέθηκα κοντά και μερικές φορές μέσα στα γεγονότα, είχα πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Οπότε, έκανα αυτήν την έρευνα πρώτα για μένα, αν θέλετε την ξεκίνησα για να ικανοποιήσω αυτόν τον παθολογικό έρωτα που έχω για την αναζήτηση της αλήθειας μέσα από τα έγγραφα των πρωταγωνιστών.

Η έρευνα γύρω από το βιβλίο, ήταν διαφορετική από τις προηγούμενες και εξαιρετικά δύσκολη, διότι μιλάμε για πολύ πρόσφατα γεγονότα. Συμπληρώσαμε τα όποια κενά είχαμε με τη βοήθεια των εγγράφων των Wikileaks, άρα ομολογώ ότι στο επίπεδο των αμερικανικών εγγράφων καταγράφηκε μία ήττα υπό την έννοια ότι ο αποχαρακτηρισμός δεν ολοκληρώθηκε στο βαθμό που εμείς επιθυμούσαμε.

Σε ό,τι αφορά τα έγγραφα της Κομισιόν, προτιμήσαμε να τα δημοσιεύσουμε ως μέρος των κειμένων μας, βασικά για λόγους κάλυψης των πηγών μας, χωρίς να αλλοιώνεται το νόημα τους.

Τα έγγραφα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που θα διαβάσετε στο κεφάλαιο 7, δημοσιεύονται στην ολότητά τους. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του Ταμείου που δημοσιεύονται τα έγγραφά του, μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, με εξαίρεση μία φωτοτυπία που δημοσίευσα τον Ιανουάριο της περασμένης χρονιάς στο Έθνος της Κυριακής, και ένα κείμενο που δημοσίευσε ο συνάδελφος Ιαν Τάλλι στην εφημερίδα Wall Street Journal, επίσης τον Ιανουάριο του 2014.

Τα έγγραφα είναι αποκαλυπτικά και ενώ τα έχω μελετήσει τόσες φορές, κάθε φορά που τα ξαναδιαβάζω με εντυπωσιάζουν. Έχουμε τα πρακτικά των πιο κρίσιμων συζητήσεων στο διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου, όταν παιζόταν κυριολεκτικά στα ζάρια η τύχη της Ελλάδας, και πολλά άλλα έγγραφα που αφορούν το Ελληνικό Πρόγραμμα.

Πέρα από τα έγγραφα αυτά καθ’ αυτά, αυτή η έρευνα στηρίχθηκε στην εμπιστοσύνη που αναπτύχθηκε μεταξύ εμού και των πηγών μου. Οι περισσότερες συνεντεύξεις, αν και σε καθεστώς ανωνυμίας, μαγνητοφωνήθηκαν. Μερικές τις έγραψα στο χέρι, και άλλες έγιναν με ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων.

Επίσης, χρησιμοποίησα το ημερολόγιό μου, σημειώσεις που έπαιρνα από τις ενημερώσεις στο Ταμείο, και σημειώσεις συναδέλφων μου, οι οποίοι είχαν απευθείας πρόσβαση με πολιτικούς όλων των χώρων. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, διότι είχα πρόσβαση σε υψηλά ιστάμενους αξιωματούχους που έχουν αποχωρήσει από το Ταμείο, και μερικούς οι οποίοι είναι ακόμα και σήμερα στελέχη.

Ο Ντομινίκ Στρος Καν, που αν τον άκουγαν οι ηγέτες μας, θα ήταν σήμερα καλύτερα τα πράγματα για την Ελλάδα, απάντησε σε ερωτήματά μου και φώτισε γεγονότα που ήταν στο σκοτάδι.

Επίσης, ο κ. Παπακωνσταντίνου, αν και γνώριζε τις θέσεις μου, απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του έστειλα. Ως όφειλα, και σεβόμενος απόλυτα τη δεοντολογία, οι απαντήσεις του δημοσιεύονται στην ολότητά τους, χωρίς την αφαίρεση ούτε μίας λέξης.

Για το περιεχόμενο του βιβλίου μίλησαν οι συνάδελφοι μου. Τώρα είστε εσείς οι κριτές, εσείς οι αναγνώστες αποφασίζετε. Η κριτική μας κάνει όλους καλύτερους και είναι καλοδεχούμενη. Ήθελα, όμως, να διευκρινίσω, ότι το βιβλίο αναφέρεται σε μία περίοδο δέκα ετών, μία πολύ κρίσιμη περίοδο για την Ελλάδα, κατά την οποία δυστυχώς οι πολιτικοί ηγέτες αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.

Η έρευνα και το βιβλίο ξεκινούν το 2000, και κλείνουν στις 9 Μαΐου 2010 όταν το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ αποφασίζει την είσοδο της χώρας στο νέο μηχανισμό που δημιούργησαν οι Ευρωπαίοι και το Ταμείο. Γιατί σταματώ εκεί; Επειδή πιστεύω ότι αυτή είναι η πιο κρίσιμη περίοδος.

Εξετάζω διεξοδικά το θέμα της αναδιάρθρωσης, που είναι σημαντικό στοιχείο των προγραμμάτων του ΔΝΤ και που απουσιάζει από το Ελληνικό Πρόγραμμα. Δημοσιεύω τις απόψεις όλων, απόψεις που συγκρούονται μεταξύ τους, χωρίς να παίρνω θέση.

Όταν δεν γνωρίζω κάτι, καταφεύγω πάντα στους ειδικούς. Έτσι, ρώτησα για το θέμα της αναδιάρθρωσης τον πλέον ειδικό, τον Ντομινίκ Στρος Καν.

Του υπέβαλα την εξής ερώτηση:

Ποιά θα ήταν η τύχη της Ελλάδας εάν η αναδιάρθρωση γινόταν πραγματικότητα την άνοιξη του 2010. Θα ήταν διαφορετική;

Ο Στρος Καν απάντησε ως εξής:

"Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε ποια θα ήταν η τύχη της Ελλάδας εάν γινόταν τότε η αναδιάρθρωση. Αλλά, κατά την άποψή μου, έπρεπε οι Ευρωπαίοι να έχουν το θάρρος να αποδεχθούν τις απώλειες τους αρκετά νωρίς."

Πρώτον: Το οικονομικό κόστος για τους πιστωτές θα ήταν πολύ λιγότερο, καθώς «η μπάλα του χιονιού» δεν ήταν μεγάλη από την αρχή. Ήταν πολύ φοβισμένοι από το ενδεχόμενο εξάπλωσης της κρίσης στην Ιταλία και την Ισπανία, αλλά η άποψή μου ήταν διαφορετική. ( Στις κλειστές συνεδριάσεις ο Στρος Καν υπογράμμιζε ότι ΔΕΝ πίστευε στο σενάριο της εξάπλωσης της ελληνικής κρίσης σε άλλες χώρες).

Δεύτερον: Το κόστος για τους Έλληνες θα εξακολουθούσε να ήταν υψηλό, αλλά θα ήταν πολύ μικρότερο και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Ειδικότερα, η έκταση της κρίσης θα ήταν πολύ μικρότερης διάρκειας.

Όταν μιλά ο Στρος Καν εγώ τι μπορώ να προσθέσω. Τίποτα.

Όπως με διαβεβαίωσαν όλοι οι ειδικοί, εάν γινόταν η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, η Ελλάδα θα δανειζόταν 30 δισεκατομμύρια, όχι 110 που δανείστηκε στις 9 Μαΐου του 2010.

Κλείνοντας, να σας πω ότι το βιβλίο πραγματεύεται την πορεία τριών πρωθυπουργών, του κ. Σημίτη, του κ. Καραμανλή και του κ. Παπανδρέου. Είναι οι μοιραίοι πρωθυπουργοί για τη χώρα; Αυτό θα το αποφασίσει η ιστορία.

Κυρίες και κύριοι, και πάλι ευχαριστώ που με τιμήσατε με την παρουσία σας. Την εκλαμβάνω ως αναγνώριση της προσπάθειας που έκανα, κυρίως της έρευνας, η οποία έγινε υπό πολύ αντίξοες συνθήκες, καθώς βρισκόμαστε στο Μνημόνιο, στο 6ος έτος του Μνημονίου – κι όταν άλλες χώρες έχουν εξέλθει από τα προγράμματα τους και βρίσκονται σε πορεία ανάπτυξης», αποκάλυψε ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου το μεσημέρι της περασμένης Δευτέρας στο αθηναϊκό κοινό, στην κατάμεστη αίθουσα διαβουλεύσεων της Παλαιάς Βουλής στην Αθήνα.

Λένε πως η απόλυτη αλήθεια είναι πολύ σπάνιο αγαθό για την επαγγελματική δημοσιογραφία, και ο κύριος Μιχάλης Ιγνατίου μας δείχνει διαρκώς πως την επιζητά…

Υστερόγραφο: Κύριε Ιγνατίου, εμείς ευχαριστούμε που μέσα από τις έρευνες σας και τις αποκαλύψεις σας, φωτίζετε και αναδεικνύετε διαρκώς ένα σκοτεινό και βυθισμένο τοπίο.

Έλλη Αυξεντίου
Δημοσιογράφος - Συνεργάτης Μ. Ιγνατίου


   Διαδώστε αυτό το άρθρο



Σχετικά άρθρα

  1. Bitcoin: Έπεσε μέσα στις προβλέψεις της η Saxo Bank και η φρενίτιδα συνεχίζεται - Δύο χώρες ενώνονται για να το καταστρέψουν!
  2. Ν. Παπαδόπουλος: Μονόδρομος για την Οικονομία ο Φορέας Διαχείρισης ΜΕΔ
  3. ΔΝΤ: Εντυπωσιακή ανάκαμψη της κυπριακής οικονομίας, αλλά... συστάσεις!
  4. Πασίγνωστη Κύπρια τραγουδίστρια θα γίνει μανούλα! [pic]
  5. Μιχάλης Κοντοπύργος: Έτσι έχασε τη ζωή του στο μοιραίο τροχαίο
  6. Τραγωδία στη Λεωφόρο Τσερίου - Νεκρός σε τροχαίο ο Μιχάλης Κοντοπύργος