What's hot? ΚΥΠΡΙΑΚΟ· ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΪΝΤΕ· ΣΥΓΚΡΑΣΙΤΗ· ΒΙΑΣΜΟΣ·

INFO

Κυπριακό: Κυβέρνηση και αντιπολίτευση εγκλωβισμένες σε ένα βέρτιγκο παραισθήσεων

Σωκράτης Κωσταρόπουλος
Μέγεθος κειμένου
Τελευταία ενημέρωση: 02.11.2016 | 11:58
Πρώτη δημοσίευση: 01.11.2016 | 21:57
     

Ως βέρτιγκο νοείται το αίσθημα της περιστροφής του ίδιου του ατόμου σε σχέση με το περιβάλλον, άλλως ίλιγγος, ενώ η λέξη χρησιμοποιείται για να αποδώσει την απώλεια προσανατολισμού. Δυστυχώς, η λέξη αυτή φαντάζει δόκιμη σήμερα για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει μέρος του πολιτικού προσωπικού που αντί να ομονοήσει σε αυτή την κρισιμότατη καμπή στο Κυπριακό, μέσα από «κορώνες» που εξυπηρετούν μικροπολιτικές σκοπιμότητες προκαλεί τον διχασμό, την ώρα που η Κυβέρνηση βλέπει το «δέντρο» της επίλυσης, αλλά χάνει το «δάσος» της πληθυσμιακής «βόμβας» σε μια ομόσπονδη Κύπρο

Το πλέον ανησυχητικό όμως είναι ότι, για διαφορετικούς λόγους, διαπιστώνεται να πάσχουν από βέρτιγκο τόσο η Κυβέρνηση, όσο και μεγάλη μερίδα της Αντιπολίτευσης αναφορικά με τους χειρισμούς και τις εξελίξεις στο Κυπριακό, με τις αντιδράσεις σχεδόν πάντα ιδωμένες υπό ένα πρίσμα μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.

Ξεκινώντας πρώτα από την αντιπολίτευση, φαίνεται ότι η κριτική της αναλώνεται συχνά-πυκνά σε λαϊκίστικα «πυροτεχνήματα», όπως φερειπείν για τα περί στενού χρονοδιαγράμματος και επικείμενης παγίδευσης του ΠτΔ στην Τριμερή της Νέας Υόρκης, κάτι το οποίο εκ των υστέρων έγινε παραδεκτό ότι απεφεύχθη, αφότου όμως πόλωσαν σε επικίνδυνα σημεία το εσωτερικό μέτωπο, ενώ οι απανωτές διαρροές από συγκεκριμένα κόμματα της αντιπολίτευσης, πέρα από το ότι συνέβαλε στην περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης, ενδεχομένως να αδυνάτισε ή και υπέσκαψε, έστω και παροδικά, την διαπραγματευτική θέση της ε/κ πλευράς, δίνοντας λαβή πλέον στον κατοχικό ηγέτη να απαιτεί μετ’ επιτάσεως και να πετυχαίνει την διαπραγμάτευση του κεφαλαίου του Εδαφικού να διεξαχθεί στο εξωτερικό, κάτι που έρχεται σε δεύτερο χρόνο η αντιπολίτευση να το χρεώσει κι αυτό ως «υποχωρητικότητα» στον Πρόεδρο Αναστασιάδη.

Πέραν τούτου ως εξαιρετικά επιζήμιες για την ομόνοια και σύμπνοια του λαού θα πρέπει να εκληφθούν οι ακραίες, κατά τον γράφοντα, και ατυχείς δηλώσεις του Προέδρου του ΔΗΚΟ ο οποίος ανέφερε ότι ο ΠτΔ «άγεται και φέρεται» από την τουρκική πλευρά. Ωστόσο, όπως καταδεικνύει και η αναδίπλωση μέρους της αντιπολίτευσης που κατακρίνει έντονα τους χειρισμούς του ΠτΔ στο Κυπριακό, μετά την «τριμερή» της Νέας Υόρκης, φαίνεται αυτή να έχει περιπέσει σε αδυναμία να πείσει ευρύτερα τις λαϊκές μάζες για τις απορριπτικές της θέσεις, καθώς ακόμα δεν έχει διαμορφωθεί κανένα σαφές πλαίσιο επικείμενης συμφωνίας η οποία θα οδηγηθεί σε δημοψήφισμα στον λαό (η αρχή του τίποτα δεν συμφωνείται αν δεν συμφωνηθούν πρώτα όλα), κάτι το οποίο επίσης ερμηνεύει και την σταδιακή αλλαγή στάσης εκ μέρους της Συμμαχίας Πολιτών προς πιο διαλλακτικές θέσεις, αναφορικά με την κυβερνητική τακτική στις συνομιλίες.

Το μέρος εκείνο της Αντιπολίτευσης όμως το οποίο απορρίπτει συλλήβδην τα πάντα ακυρώνοντας πλήρως τους προεδρικούς χειρισμούς, χωρίς όμως να αντιπροτείνεται κάποια χειροπιαστή εναλλακτική για το πώς θα πρέπει να διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις από την ε/κ πλευρά μόνο ζημία προκαλεί σε όλα τα επίπεδα, εκτός κι αν βέβαια κάποια στιγμή σκοπεύουν να εισηγηθούν στρατιωτική αναμέτρηση, αυτοκτονικού τύπου με την απέναντι πλευρά.

Μοναδική εξαίρεση αποτελεί και λόγω ιδεολογικών καταβολών, αλλά και πολιτικής στόχευσης το ΑΚΕΛ, το οποίο τηρεί μια ιδιαίτερη υπεύθυνη και εποικοδομητική στάση έναντι των χειρισμών του ΠτΔ στις διαπραγματεύσεις, υποδεικνύοντας με μετριοπάθεια τα όποια λάθη, προτείνοντας εκ παραλλήλου και διορθωτικές κινήσεις.

Σε κάθε περίπτωση όμως, τόσο η αντιπολίτευση, όσο και η Κυβέρνηση οφείλουν τουλάχιστον έναντι ενός λαού που πλήρωσε και συνεχίζει να πληρώνει πολύ ακριβά το τίμημα της πολιτικής διχόνοιας με την κατοχή από το 1974 και μετά να ομονοήσουν, παραβλέποντας τα όποια μικροπολιτικά οφέλη και αφήνοντας κατά μέρος, έστω και για λίγο σε αυτή την κρίσιμη φάση του Κυπριακού τις «κορώνες», οι οποίες το μόνο που εξυπηρετούν είναι να ισχυροποιούν την τουρκική πλευρά.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ «ΔΕΝΤΡΟ» ΤΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΑΛΛΑ ΧΑΝΕΙ ΤΟ «ΔΑΣΟΣ» ΤΗΣ ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΗΣ «ΒΟΜΒΑΣ» ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΗ ΚΥΠΡΟ

Πέρα από τις παραπάνω βραχυπρόθεσμες παραμέτρους, υπάρχει και μια άλλη μεσοπρόθεσμη-μακροπρόθεσμη παράμετρος που αφορά σε τυχόν επίλυση του Κυπριακού και πάντα σε συνάρτηση με το ότι το διεθνές περιβάλλον δεν παραμένει ποτέ απόλυτα σταθερό, γεγονός που η Ε/κ διαπραγματευτική τακτική φαίνεται να αγνοεί, ή να μην συμμερίζεται, εκτός κι αν βέβαια κάποιος θεωρήσει ότι διαπραγματευόμαστε με καθαρά μακιαβελλικό τρόπο, με μόνο σκοπό να διαφανούν και επιρριφθούν οι ευθύνες ενός νέου αδιεξόδου στο Κυπριακό στην τουρκική πλευρά, χωρίς ο στόχος να είναι πραγματικά μια ούτως ή άλλως αμφίβολης βιωσιμότητας επανένωση του νησιού και ειρηνική συμβίωση μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
 
Με ποια Τουρκία, ετοιμαζόμαστε να συνυπογράψουμε την επίλυση του Κυπριακού; Με μια Τουρκία που απειλεί Ελλάδα και Ε.Ε. σε μια σειρά κρίσιμων ζητημάτων, περιφρονώντας όχι μόνο τα κυριαρχικά δικαιώματα Αθήνας και Λευκωσίας, αλλά ερχόμενη και σε απευθείας αντιπαράθεση, σε μια σειρά θεμάτων με την Ευρώπη;

Μετά το Brexit και την ατέρμονη οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση που μαστίζει την Ε.Ε. ουδείς είναι σε θέση να εγγυηθεί ότι η Ευρώπη στο σχετικώς εγγύς μέλλον και με γνώμονα την αστάθεια και της δικής μας ευρύτερης περιοχής θα έχει πάντα τις απαιτούμενες ηθικές και υλικές δυνάμεις, αλλά και το κύρος που θα προκύπτει από την δύναμη επιβολής να επέμβει «πυροσβεστικά» σε μια τυχόν αναζωπύρωση της διένεξης μεταξύ Ε/κ και Τ/κ σε μια ομόσπονδη Κύπρο.

Σε μια περίοδο κλιμάκωσης της βίας στην περιοχή μας, με το θρησκευτικό και εθνοτικό χαρακτήρα των συγκρούσεων να έχει ήδη αγγίξει και την Ευρώπη, σε αυτό το στάδιο μέσω του προσφυγικού και μεταναστευτικού ρεύματος, αλλά και της ισλαμικής τρομοκρατίας, που προκαλεί έντονες αντιδράσεις σε μερίδα των τοπικών κοινωνιών που ήδη έχουν υποστεί τα δεινά της οικονομικής κρίσης, μια δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, όπου ο πληθυσμός της μιας συνιστώσας πολιτείας θα είναι χαμηλότερου μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου, σε άμεση συνάρτηση με την ύπαρξη διαφορετικού θρησκεύματος και πολιτισμικής κουλτούρας εν σχέση με την άλλη συνιστώσα πολιτεία ενδεχομένως να οδηγήσει την κεντρική κυβέρνηση σε ένα πολιτικό κυκεώνα όπου θα κληθεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα.

Κάπου εδώ οφείλουμε να τονίσουμε ότι ορισμένα μέλη του ΔΗΣΥ και της Κυβέρνησης ενδεχομένως να βαυκαλίζονται όταν τονίζουν προς την Αντιπολίτευση ότι στην βάση μιας συμφωνίας με την τουρκική πλευρά, διασφαλίζεται φερειπείν μια αναλογία "4 Ελλαδίτες για 1 Τούρκο" και λοιπές άλλες δεσμεύσεις με τις οποίες υποτίθεται δεν θα διασαλευθεί η πληθυσμιακή και κατ’ επέκταση πολιτική ισορροπία στο νησί.

Ωστόσο, ρητορικό και πρακτικό προκύπτει εδώ το ερώτημα, για το πότε ιστορικά η Τουρκία, είτε Οθωμανική, είτε Κεμαλική σεβάστηκε συνθήκες και συμφωνίες; Η απάντηση ήταν μόνο όταν ήταν αδύναμη στρατιωτικο-πολιτικά να επιβάλλει με την βία την θέλησή της, κάτι το οποίο στην περίπτωση της Κύπρου δυστυχώς δεν πρόκειται να ισχύσει στο ορατό μέλλον, είτε με είτε χωρίς την βοήθεια της Ελλάδας. Εξάλλου, για τους Τ/κ χρειάστηκαν μόλις 3 χρόνια από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας προκειμένου να αρχίσουν να ζητούν συνταγματικές αναθεωρήσεις και αλλαγές, με τραγικά αποτελέσματα τα Ματωμένα Χριστούγεννα, την Κοφίνου το 1967 και αποκορύφωμα την εισβολή του ‘74.

Δυστυχώς πλέον οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και "μιλούν" από μόνοι τους τόσο για τα κατεχόμενα όσο και γενικότερα για το Κυπριακό, καθώς σύμφωνα και με μελέτη του Ινστιτούτου Δημογραφικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής, δημοσιευθείσα τον Ιούνιο του 2014, τα νούμερα ήταν αρκούντως σοκαριστικά για την Κύπρο: Παρέμειναν μόλις 572.000 Ελληνοκύπριοι, με τον μουσουλμανικού θρησκεύματος πληθυσμό ήδη να υπερτερεί Παγκύπρια!

Αποκορύφωμα μιας τραγικής εξέλιξης στην πορεία μιας μελλοντικής ομόσπονδης Κύπρου θα είναι λόγω του όλο και αυξανόμενου ρυθμού γεννήσεων των Τ/κ και των παραμενόντων εποίκων, π.χ. σε 20 έτη από σήμερα να ξεπεράσει ο πληθυσμός τους τον αντίστοιχο ελληνοκυπριακό. Σε μια τέτοια περίπτωση, αν δεν το πράξουν μόνοι τους οι Τ/κ, ποια διεθνής δύναμη θα διασφαλίσει τότε ότι η Τουρκία δεν θα τους υποδαυλίσει να απαιτήσουν αναθεώρηση/αλλαγή συντάγματος προκειμένου, είτε να προκύψει εκ περιτροπής προεδρία (σε περίπτωση που κατόπιν συμφωνίας Πρόεδρος θα είναι μόνο Ε/κ) είτε αν ήδη υφίσταται βάσει συμφωνίας εκ περιτροπής προεδρία, τότε να απαιτήσουν να εκλέγεται μόνο Τ/κ πρόεδρος, βασιζόμενη και στην μέχρι πρότινος δική μας θέση περί πλειοψηφίας.

Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η Τουρκία ουδέποτε σεβάστηκε διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες, καταπατώντας τις όποτε εκείνη το έκρινε σκόπιμο και αναλόγως των δυνατοτήτων της και συσχετισμών της στιγμής.

Ο πληθυσμιακός παράγοντας στις γεωπολιτικές ισορροπίες στο νησί, δυστυχώς έχει υποβαθμιστεί και απαξιωθεί από όλες σχεδόν τις κυβερνήσεις και κόμματα, κάτι που τουλάχιστον εγώ διαπίστωσα σε συζητήσεις που είχα και με πρώην Κύπριο ΥΠΕΞ. Ωστόσο, όσο ευαίσθητο είναι ένα νησιωτικό οικοσύστημα, εν σχέση με ένα ηπειρωτικό, το ίδιο συμβαίνει και με την πληθυσμιακή σύνθεση μιας νήσου, όπως η Κύπρος, η οποία μάλιστα βρίσκεται στην γεωγραφική και γεωπολιτική «αγκάλη» μιας Τουρκίας η οποία δείχνει να περιφρονεί την Ε.Ε., ενώ καθίσταται σαφές ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν έχει «χωνέψει» ότι καμία ισχυρή χώρα-μέλος της Ε.Ε. (πλην της Βρετανίας που απεχώρησε) δεν επιθυμεί την πλήρη ένταξη μιας ισλαμικής χώρας με πληθυσμό που σε λίγα χρόνια θα ξεπερνά τα 100 εκατομμύρια κατοίκους.

Με γνώμονα την συνεχή απώλεια γεωπολιτικής ισχύος εκ μέρους της Ελλάδας, την με γεωμετρικούς ρυθμούς αντίστοιχη άνοδο της τουρκικής πολιτικο-οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος, η πληθυσμιακή κατίσχυση του τουρκικού στοιχείου στην Κύπρο μέσα στις επόμενες δεκαετίες ενδεχομένως να οδηγήσει τους Ε/κ σε καθεστώς πλήρους αυτοαποδυνάμωσης και περιχαράκωσης, χωρίς να χρειαστεί να πέσει καν «ντουφεκιά».

Άραγε σε 20-30 χρόνια από σήμερα, έστω κι αν οι ΗΠΑ παραμένουν ο παγκόσμιος χωροφύλακας, αλλά με τις μελλοντικές και συνεχείς γεωπολιτικές ανακατατάξεις να παραμένουν άγνωστες στην «υπό διάλυση» γειτονιά μας, (με ευθύνη των μεγάλων δυνάμεων) άραγε σε τι μοίρα θα βρεθεί τότε η ε/κ κοινότητα σε μια κατά πλειοψηφία μουσουλμανική Κύπρο;

Δυστυχώς, τα στοιχεία τα οποία υποστηρίζουν τις άνωθεν διατυπωμένες θέσεις βασίζονται σε αριθμούς όπως προκύπτουν και από μελέτες του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, καθώς και σε επίσημα δημογραφικά στοιχεία και προβλέψεις.

Σωκράτης Κωσταρόπουλος
MSc International Relations,
B.A. History 

   Διαδώστε αυτό το άρθρο



Σχετικά άρθρα

  1. Κυπριακό - Συντονισμός Ακιντζί - Ερντογάν: «Τελευταίος σταθμός το Κραν Μοντάνα»
  2. Επικρίσεις Ακιντζί για παραχώρηση «υπηκοότητας» σε μεγάλο αριθμό ατόμων
  3. Κυπριακό - Ακιντζί: Συνάντηση συντονισμού με Ερντογάν ενόψει Διάσκεψης
  4. ΑΚΕΛ για έγγραφο Έιντε: Θα συνεχίσουμε να συμπεριφερόμαστε σοβαρά και υπεύθυνα, μακριά από αντιπαραθέσεις
  5. ΕΔΕΚ για έγγραφο Έιντε: Περιμένουμε από τον ΠτΔ να ξεκαθαρίσει εάν οι τροπολογίες που κατέθεσε θα ενσωματωθούν ή όχι
  6. Κυπριακό: Συναντίληψη Ε.Ε.-Λευκωσίας για κατάργηση των Εγγυήσεων - Κλειστά τα χαρτιά της Άγκυρας [vids]