Pee Power: Επόμενοι στόχοι του Δρ. Ιερόπουλου μετά την Ουγκάντα, Ινδία και Νεπάλ

Pee Power: Επόμενοι στόχοι του Δρ. Ιερόπουλου μετά την Ουγκάντα, Ινδία και Νεπάλ | Newsit.com.cy

Εκεί συνεργάτες του δρα Ιερόπουλου με την στήριξη ντόπιων, εγκατέστησαν στο σχολείο Sesame Girls School στο μικρό χωριό Kisoro το Pee Power για τροφοδοσία ενέργειας σε μικρό κτίριο με τουαλέτες.

Με την εγκατάσταση των μικροβιακών κυψελών καυσίμου (MFC) γίνεται τροφοδοσία για παραγωγή ενέργειας με τα ανθρώπινα ούρα. Με τη βοήθεια του τοπικού πληθυσμού κτίστηκε ένα μικρό κτίριο κοντά στις τουαλέτες το οποίο φιλοξενεί τις κυψέλες που παράγουν την ενέργεια από τα ούρα.

Η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται στο έργο Pee Power είναι αρκετή για να φωτίσει το εξωτερικό του κτιρίου και το μονοπάτι που οδηγεί στις τουαλέτες. Κάθε καμπίνα τουαλέτας διαθέτει τώρα αισθητήρες κίνησης που ενεργοποιούν το φωτισμό που έχει τοποθετηθεί στο εσωτερικό όταν χρειάζεται.

Η καινοτόμα τεχνολογία στο project Pee Power δεν αποκλείεται σύντομα να βρει εφαρμογή και στην Ινδία (Πόντετσερρι, Τσένναϊ) και το Νεπάλ (Κατμαντού) όπου δύο άτομα της ομάδας του δρα Ιερόπουλου πραγματοποίησαν επαφές για υλοποίηση του προγράμματος και σε αυτές τις χώρες της Ασίας. Η ομάδα θα αξιολογήσει την κατάσταση και τα δεδομένα που συνέλεξε και θα είναι σε θέση να πει με πάσα σιγουριά αν μπορεί να εγκαταστήσει την τεχνολογία, δίνοντας συνέχεια μετά την επιτυχημένη εφαρμογή στην Ουγκάντα.

«Σε μερικές εβδομάδες θα είμαστε σε θέση να σας πούμε περισσότερα για το έργο σε Ινδία και Νεπάλ» δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο δρ Ιερόπουλος, ο οποίος με το έργο αυτό και την εφαρμογή της τεχνολογίας εκτός εργαστηρίου, κάνοντας την αρχή στην Ουγκάντα, ουσιαστικά υλοποιεί ένα όνειρο.

Με ποιά αλήθεια αισθήματα υποδέχτηκε αυτός και η ομάδα του την εφαρμογή της τεχνολογίας στην πραγματική διάσταση της ζωής;
«Παρόλο που είναι ένα μεγάλο βήμα προς την επίτευξη των στόχων μας, αυτό ήταν η αρχή της υλοποίησης του έργου σε πραγματικές συνθήκες εκτός του εργαστηρίου. Σίγουρα τα αισθήματα που νιώσαμε είναι αυτά της ικανοποίησης αλλά ταυτόχρονα και σοβαρότητας, εφόσον εισερχόμαστε σε ένα χώρο όπου υπάρχει φτώχεια και δυστυχία», ανέφερε.

Το πείραμα ουσιαστικά για την μεταφορά της τεχνολογίας στην Ουγκάντα έγινε στο φεστιβάλ του Glastonbury , όπου εκεί τον περασμένο Ιούνιο είχαν τοποθετηθεί τουαλέτες για την συγκέντρωση αποβλήτων τα οποία τροφοδότησαν γιγαντοοθόνες.

«Η εφαρμογή/δοκιμή στο Glastonbury μας βοήθησε σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό διότι είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε το νέο μας σύστημα κάτω από πραγματικές (εκτός εργαστηρίου) συνθήκες, έστω και για το σύντομο χρονικό διάστημα που διαρκεί το φεστιβάλ μουσικής. Ο χώρος που διεξάγεται είναι πολύ κοντά στο Μπρίστολ και αυτό μας βοηθάει πάρα πολύ, ιδίως όταν πρέπει να αλλάξουμε κάποια πράγματα κατά τη διάρκεια, άρα η εφαρμογή στο φεστιβάλ μας προετοίμασε για απρόβλεπτα που ενδεχομένως θα αντιμετωπίζαμε στην Ουγκάντα», λέει στο ΚΥΠΕ ο δρ Ιερόπουλος.

Τον ρωτάμε για το πόσο σημαντικό είναι το έργο αυτό να έχει διάρκεια. Τι ακριβώς αυτό σημαίνει; Εφαρμογή μεγαλύτερων κυψελών για παραγωγή μεγαλύτερης ενέργειας ή σημαίνει και εφαρμογή του έργου σε άλλες χώρες, όχι μόνο της Αφρικής;
«Αναμφιβόλως και τα δυο εφόσον το ενδιαφέρον των χρηματοδοτών μας – του Ιδρύματος Μπιλ & Μελίντα Γκέιτς – είναι οι φτωχές χώρες με αναπτυσσόμενη οικονομία, από διάφορα μέρη του κόσμου», μας λέει.

Στις χώρες αυτές (αναπτυσσόμενες) , όπως μας εξηγεί, υπάρχουν μεγάλες δυσκολίες και άρα αυτός και η ομάδα του δεν γνωρίζουν εκ των προτέρων πόσο εφαρμόσιμο θα είναι το έργο. Τον ρωτάμε πως αντιμετωπίζεται αυτό από την ομάδα και αν υπάρχει το λεγόμενο plan B.

«Αυτή είναι πολύ εύστοχη ερώτηση διότι πραγματικά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τί υποδομές υπάρχουν, τί υποδοχή μας περιμένει και πόσο εφικτή θα είναι μια εγκατάσταση σε μια απομακρυσμένη και αποκομμένη περιοχή. Είναι γι’ αυτό το λόγο που πάντα προηγείται μια (ή και περισσότερες από μια) αναγνωριστική επίσκεψη, για κάθε ενδεχόμενη εγκατάσταση σε μια χώρα ή περιοχή, για να καταγράψουμε από πρώτο χέρι τι είναι δυνατό, τι είναι εφικτό και τι δυσκολίες υπάρχουν, προτού κάνουμε οποιαδήποτε δέσμευση», αναφέρει.

Όπως εξηγεί στο ΚΥΠΕ ο δρ Ιερόπουλος αυτό δεν σημαίνει πάντοτε ότι μια επίσκεψη αναγνώρισης ισοδυναμεί με μια εγκατάσταση συστήματος, οπότε το σχέδιο Β᾽ είναι σε κάθε αναγνωριστική επίσκεψη να μπορούν οι συνεργάτες του να εξετάζουν όσον το δυνατόν περισσότερες περιοχές, καταυλισμούς, χωριά και σχολεία.

«Είμαστε ευγνώμονες στους χρηματοδότες μας που μας στηρίζουν σε αυτό το έργο και εργαζόμαστε, ούτως ώστε η τεχνολογία αυτή να ωφελήσει τους συνανθρώπους μας στις φτωχές αυτές χώρες που το έχουν ανάγκη», καταλήγει.

MM