Τρισάγιο στον τάφο του Βασίλη Μιχαηλίδη μετά από 100 χρόνια

      Τρισάγιο στον τάφο του Βασίλη Μιχαηλίδη μετά από 100 χρόνια | Newsit.com.cy

      Σήμερα είναι ένα χαρούμενο γεγονός, ανέφερε μετά την τέλεση του τρισάγιου ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος, «γιατί από κοινού με το Δήμαρχο, έχουμε ετοιμάσει αυτό το ενθύμημα για τον Βασίλη Μιχαηλίδη, στον τόπο εδώ όπου τάφηκε», προσθέτοντας πως «είναι ένα χρέος της πόλης μας και της Κύπρου ολόκληρης, το να υπάρχει το μνημείο αυτό, το απλό και απέριττο, όπως απλός και απέριττος ήταν αυτός ο ίδιος».

      «Είναι οφειλόμενη τιμή και ευγνωμοσύνη στον Εθνικό μας ποιητή, ο οποίας μας χάρισε τα υπέροχα μελουργήματα του και, αν και γεννήθηκε στο Λευκόνοικο, ήταν καύχημα και σέμνωμα της Λεμεσού», συμπλήρωσε.

      «Με 100 χρόνια καθυστέρηση η Λεμεσός, η Εκκλησία, ο Δήμος και ο λαός της Λεμεσού τιμούν τον Εθνικό μας ποιητή στο σημείο όπου ετάφη, στις 9 Δεκεμβρίου 1917», δήλωσε από την πλευρά του ο Δήμαρχος Λεμεσού, Νίκος Νικολαΐδη, υπενθυμίζοντας πως η ανεύρεση του τάφου οφείλεται στη μαρτυρία του Προέδρου της Ιστορικής Εταιρείας Κύπρου, Αριστείδη Κουδουνάρη και την απαιτούμενη τεκμηρίωση που ακολούθησε από τον Μίμη Σοφοκλέους, Επιστημονικό Διευθυντή του Παττίχειου Δημοτικού Μουσείου-Ιστορικού Αρχείου και Κέντρου Μελετών και την Εταιρεία Λογοτεχνών Λεμεσού «Βασίλης Μιχαηλίδης».

      Ευχαρίστησε, επίσης, τον Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο που «ασπάστηκε με ζέση» την ιδέα δημιουργίας ενός μνημείου – κενοταφίου, στο νότιο περιτείχισμα του κοιμητηρίου Αγίου Νικολάου, καθώς και το Κοινωφελές Επιστημονικό και Πολιτιστικό Ίδρυμα Φώτος Φωτιάδης, αλλά και τον αρχιτέκτονα Εύρο Αλεξάνδρου που ανέλαβαν αφιλοκερδώς το σχεδιασμό και εκτέλεση του έργου.

      Την μαρτυρία που είχε εξασφαλίσει, γύρω στο 1956, για το πού βρισκόταν ο τάφος του Εθνικού μας ποιητή, περιέγραψε στο ΚΥΠΕ ο Πρόεδρος της Ιστορικής Εταιρείας Κύπρου, Αριστείδης Κουδουνάρης.

      Όπως είπε, είχε ζητήσει από τον Αντώνη Ινδιάνο «που ήταν ο μέντορας μου και δικηγόρος του πατέρα μου, να μου πει πού βρισκόταν ο τάφος του Βασίλη Μιχαηλίδη, γιατί κανείς δεν ξέρει». «Πήραμε ένα ταξί και ήρθαμε εδώ στο κοιμητήριο Αγίου Νικολάου, όπου είδα τον τάφο, που τότε δεν ήταν κατειλημμένος και γύρω υπήρχαν μόνο πέτρες, ούτε σταυρός, ούτε καντήλι, ούτε επιγραφή, ούτε τίποτα».

      Είπε ακόμη, πως αν και είχε αναφέρει εδώ και καιρό την πληροφορία για το σημείο ταφής του Βασίλη Μιχαηλίδη, η απόφαση για διερεύνηση και τεκμηρίωση της έγινε μόλις πρόσφατα.

      Ο Αντώνης Ινδιάνος ήταν προσωπικός φίλος και μελετητής του Βασίλη Μιχαηλίδη, εξήγησε εξάλλου στο ΚΥΠΕ ο Επιστημονικός Διευθυντής του Παττίχειου Δημοτικού Μουσείου-Ιστορικού Αρχείου και Κέντρου Μελετών, Μίμης Σοφοκλέους.

      «Είμαστε σε μια ιστορική στιγμή, γιατί μετά από 100 χρόνια, μετά από την κηδεία του Βασίλη Μιχαηλίδη στις 9 Δεκεμβρίου 1917, σήμερα έχουμε καταφέρει, ως Δήμος, ως Μητρόπολη Λεμεσού και με τη χορηγία του Ιδρύματος Φώτος Φωτιάδης, να έχουμε ένα μνημείο στο οποίο μπορεί κάποιος να εναποθέσει ένα γαρύφαλλο, όπως αυτό που ο Βασίλης Μιχαηλίδης ζήτησε να τοποθετηθεί κατά τη διάρκεια της κηδείας του».

      Ανέφερε ακόμη πως, λόγωτου περιορισμένου χώρου, αποφασίστηκε όπως δημιουργηθεί μνημείο-κενοτάφιο, δίπλα από τον τάφο, στο περιτείχισμα του κοιμητηρίου, που να καταλαμβάνει τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική πλευρά του. 

      MM