Η άρνηση για εξέταση DNA «έδωσε» τον πατέρα

Η άρνηση για εξέταση DNA «έδωσε» τον πατέρα | Newsit.com.cy

Ο αγώνας της σήμερα 28χρονης κοπέλας ξεκίνησε όταν αυτή ακόμα ευρισκόταν σε εφηβική ηλικία, προκειμένου να τύχει νόμιμης αναγνώρισης από τον βιολογικό της πατέρα. Πλέον, από δω και στο εξής νιώθει οριστικά δικαιωμένη, καθώς και δευτεροβάθμια δικαιώθηκε, με το δικαστήριο να επικυρώνει την πρωτόδικη απόφαση του οικογενειακού διαστηρίου προ τετραετίας, ουσιαστικά τελεσιδικώντας.

Βάσει της πρωτόδικης απόφασης πριν από 4 έτη, η σήμερα 28χρονη κοπέλα αναγνωριζόταν ως τέκνο συγκεκριμένου προσώπου το οποίο κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980 διατηρούσε ερωτική σχέση με την μητέρα της κοπέλας.

Στο άρθρο του Γιάννη Νεάρχου, αναφέρεται ότι ο πατέρας αμφισβήτησε την πρωτόδικη απόφαση, ασκώντας έφεση. Πρόσφατα εκδικάσθηκε η έφεση και εκδόθηκε απόφαση, μόνο που ουσιαστικά επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, αποτελώντας ουσιαστικά τελεσιδικία.

Βάσει των διαπιστώσεων του Εφετείου, «το πρωτόδικο Δικαστήριο πριν καταλήξει στο προσβαλλόμενο συμπέρασμα, κατέληξε σε εύρημα ότι η ενώπιόν του μαρτυρία παρουσίαζε μιαν αλληλουχία τεσσάρων γεγονότων: Την αποκάλυψη της κύησης ως αποτέλεσμα των συνευρέσεων των δύο εραστών στο διαμέρισμα, την εισήγηση του εφεσείοντα για έκτρωση, την απόρριψη της εισήγησης από τη μητέρα και τη διακοπή της σχέσης που συσχετίζονταν με αιτιώδη και χρονική συνάφεια. Με αυτά ως ευρήματα επί γεγονότων και σε συσχετισμό με την άρνηση του εφεσείοντα να υποβληθεί σε εξετάσεις DNA κάθε άλλο συμπέρασμα όχι μόνο δεν θα ήταν εύλογο, αλλά θα ήταν και παράλογο».

Όπως προκύπτει από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ο πατέρας αρνήθηκε να υποβληθεί σε εξέταση γενετικού υλικού, προβάλλοντας ως δικαιολογία ότι ο αδελφός της μητέρας της θυγατέρας του, «ήταν άξιος να λαδώσει δημόσιο λειτουργό για να του δημιουργήσει πρόβλημα».

Επί του προκειμένου, το Εφετείο σημείωσε ότι «στην υπό κρίση περίπτωση, πέραν του ότι οι δικαιολογίες που πρόβαλε ο εφεσείων για την άρνησή του έπλητταν καίρια την αξιοπιστία του ως προς το ότι κατά το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης δεν είχε ερωτικές σχέσεις με τη μητέρα, το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι αυτός ήταν ο βιολογικός πατέρας της εφεσίβλητης ήταν ως θέμα λογικής αναπόφευκτο, εφόσον αν όντως δεν είχε ερωτικές συνευρέσεις με τη μητέρα κατά το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης το (λογικά) αναμενόμενο θα ήταν ο ίδιος να επιδιώξει τη διενέργεια τέτοιων εξετάσεων».

MM