Χριστιάνα Αριστοτέλους: Όταν έμεινε μεταξεταστέα στο λύκειο και η ανατριχιαστική εμπειρία με το θάνατο του φίλου της [vids]

Χριστιάνα Αριστοτέλους: Όταν έμεινε μεταξεταστέα στο λύκειο και η ανατριχιαστική εμπειρία με το θάνατο του φίλου της [vids] | Newsit.com.cy

Η παρουσιάστρια του “Με αγάπη Χριστιάνα” έδωσε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης συγκινώντας πολλές φορές με τα όσα εξομολογήθηκε στον γνωστό δημοσιογράφο.

Η Χριστιάνα Αριστοτέλους αναφέρθηκε στα παιδικά και μαθητικά της χρόνια, όταν είχε μείνει μετεξατεστέα στο σχόλειο λόγω του ότι ήταν αδύναμη στο μάθημα των μαθητικών και έτσι δεν κατάφερε να πάρει απολυτήριο λυκείου μαζί με τους συμμαθητές της, τονίζοντας ότι ένιωσε πολύ άσχημα γι’ αυτό.

Η Χριστιάνα Αριστοτέλους αναφέρθηκε στις σπουδές της στη δημοσιογραφία καθώς και για τα πρώτα της βήματα στον χώρο.

Στη συνέχεια μίλησε για την γνωριμία της με τον Γιώργο Εφραίμ και την επεισοδιακή πρόταση γάμου, τις στιγμές που βίωσε κατά την περίοδο της αποβολής, περιγράφοντάς την ως μια πολύ δύσκολη περίοδο που την γέμισε με φόβους τους οποίους κατάφερε να νικήσει και σήμερα να είναι τυχερή και να έχει στην αγκαλιά της, τον καρπό του ερωτά της με τον ποδοσφαιριστή του ΑΠΟΕΛ, Γιώργο Εφραίμ.

Τέλος, φανερά συγκινημένη μίλησε και για την περίοδο που έχασε τον αγαπημένο της φίλο και πυροσβέστη Παναγιώτη, στην έκρηξη στο Μαρί, περιγράφοντας με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τον τρόπο με τον οποίο έμαθε για το χαμό του, εφράζοντας συνάμα το παράπονο που είχε από τον ίδιο, αλλά και την μεταφυσική εμπειρία που έζησε λέγοντας χαρακτηριστικά: «Με είχε πάρει το προηγούμενο βράδυ τηλέφωνο, αλλά μιλούσα για ένα διαγωνισμό της εκπομπής, μέχρι τις 11 το βράδυ. Λέω να μην τον πάρω πίσω τόσο αργά τον παίρνω αύριο. Το αύριο βέβαια ξημέρωσε όπως ξημέρωσε, δεν καταφέραμε να μιλήσουμε ξανά στο τηλέφωνο. Ψάχναμε τον Παναγιώτη αλλά ήμουν αισιόδοξη ότι ζούσε… Αργότερα μάθαμε ότι ήταν μέσα και δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω, να το πιστέψω, να χωνέψω το γιατί να μην τον πάρω τηλέφωνο πίσω το προηγούμενο βράδυ ακόμη κι αν τον ξυπνούσα.Μετά από λίγο καιρό έζησα κάτι εξωπραγματικό. Ενώ ήμουν στο σπίτι και έκανε τις δουλειές πήρα τη φωτογραφία του και του μιλούσα, του μιλούσα δυνατά και ήμουν θυμωμένη μαζί του γιατί δεν ήρθε ούτε μια φορά στον ύπνο μου να τον δω, να δω ότι είναι καλά κλπ. Και λέω δώσε μου ένα σημάδι, κάτι ότι με ακούεις, ότι δεν με γράφεις τελοσπάντων. Σκέψου τωρά σε τι παράκρουση ήμουνα…Και όπως ήταν δυνατό το ραδιόφωνο, χαμήλωνε η ένταση και έβλεπα το. Μπορεί κάποιος που με ακούει τώρα να λέει ότι είμαι πελλή, αλλά ξέρω ότι δεν είμαι. Ξέρω τι είδα και τι έζησα. Άκουσα την ένταση η οποία χαμήλωνε και γύρισα να δω το ραδιόφωνο, και έβλεπα ότι χαμηλώνει η ένταση. Και μετά γυρνάω και λέω εντάξει δεν θέλω να σε αμφισβητήσω, αλλά ξανακάμε μου το ακόμα μια φορά να ξέρω ότι δεν επαλάβωσα ξαφνικά. Και ξαναξεκινά το ραδιόφωνο να χαμηλώνει.Ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στη γη.»

MM